ดินหยาง (戊 · 무토) — นายวันภูเขาที่รองรับทุกสิ่ง

ภูเขา — ดินหยางในการอ่านแบบเกาหลี

ธาตุดินมีธรรมชาติสะสมทับถม ช้ากว่าธาตุอื่นแต่ไม่ถล่ม ขั้วหยางทำให้ดินผืนนี้ใหญ่และเปิดกว้าง ดินหยางจึงมักถูกอ่านว่าเป็นคนนิ่ง น่าไว้ใจ รับฟังได้มาก และเป็นที่พักพิงให้คนรอบตัว เมื่อตัดสินใจแล้วมักเปลี่ยนยาก เหมือนภูเขาที่ไม่ขยับตามลม

• ทางที่มักเข้ากัน — บทบาทตัวกลางที่ต้องประสานหลายฝ่าย งานที่ต้องการความต่อเนื่องยาว ๆ งานดูแลระบบหรือทรัพยากรของส่วนรวม
• จุดที่ควรสังเกต — เมื่อรับทุกอย่างไว้หมด สิ่งที่สะสมข้างในอาจแข็งตัวจนตัวเองก็ขยับไม่ได้ การปฏิเสธบางเรื่องทำให้ภูเขายังหายใจได้

สิบเทพของดินหยาง — ตารางอักษรทั้งยี่สิบสอง

สำหรับภูเขา ไฟคือแสงแดดที่ทำให้ดินอุ่นและมีชีวิต ทองคือแร่ที่ภูเขาให้กำเนิด น้ำคือแม่น้ำที่ภูเขากำหนดทางไหล และไม้คือป่าที่หยั่งรากลงบนภูเขา สิบเทพ (십신 · 十神) ตั้งชื่อความสัมพันธ์เหล่านี้ แล้วแยกย่อยตามว่าขั้วเหมือนหรือต่างจาก 戊

กิ่งดินฉลู (丑) กับมะแม (未) เป็นตำแหน่งดาวเทพคุ้มครอง (천을귀인 · 天乙貴人) ของดินหยาง การอ่านแบบเกาหลีมักอ่านว่าคนที่มีกิ่งดินนี้ในผังดวงได้แรงหนุนจากคนรอบข้างในจังหวะสำคัญ

เสาวันทั้งหกของดินหยาง

ดินหยาง 戊 เข้าคู่กับกิ่งดินขั้วหยางหกตัว มีตั้งแต่เสาที่ภูเขาซ้อนบนดินอย่าง 戊辰 และ 戊戌 ไปจนถึงภูเขาที่มีน้ำไหลอยู่ด้านล่างอย่าง 戊子 กิ่งดินของเสาวันคือพื้นที่ใกล้ตัวที่สุด การอ่านแบบเกาหลีโยงกับชีวิตคู่และความรู้สึกข้างใน

ดินหยางกับปี 2570 (丁未)

ในปี 2570 (ปีมะแม 丁未 เริ่มที่สารทลิบชุน (立春 · 입춘) ราว 4 กุมภาพันธ์) ก้านฟ้า 丁 เป็นเจิ้งอิ้น (正印 · ผู้อุปถัมภ์ตรง) ของดินหยาง ส่วนกิ่งดิน 未 เป็นเจี๋ยไฉ (劫財 · คู่แข่งแบ่งทรัพย์) ภาพคือไฟตะเกียงที่ทำให้ภูเขาอุ่น กับดินแห้งอีกผืนที่มาต่อแนวเขา การอ่านแบบเกาหลีมักอ่านว่าเรื่องการเรียนรู้ การได้รับการสนับสนุน และการแบ่งพื้นที่กับคนที่อยู่ในสนามเดียวกัน ขึ้นมาข้างหน้าได้ง่าย นอกจากนี้ กิ่งดิน 未 ของปียังเป็นตำแหน่งดาวเทพคุ้มครองของดินหยางด้วย ทั้งหมดนี้เป็นการอ่านแนวโน้มจากอักษรสองตัวของปี ผลจริงขึ้นกับผังดวงทั้งแปดตัวอักษรและวัยจร 10 ปี (대운 · 大運) ของแต่ละคน

ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยเรื่องดินหยาง

"ดินหยาง = เฉื่อย ช้า ไม่ทันคน" เป็นการอ่านที่ตัดตอนเกินไป ความช้าของดินในซาจูเกาหลีคือความมั่นคง ภูเขาไม่ต้องวิ่งตามใครเพราะเป็นที่ที่คนอื่นเดินมาหา อีกเรื่องที่มักเข้าใจผิดคือคิดว่าดินหยางต้องแข็งเสมอ ภูเขาที่เกิดในฤดูฝนกับฤดูแล้งมีลักษณะต่างกันมาก ต้องดูเดือนเกิดประกอบ

ถ้าจะใช้ภาพนี้ ลองดูว่าตอนนี้ภูเขาของเรากำลังรับน้ำหนักของใครไว้บ้าง และอะไรที่ถึงเวลาวางลง

คำถามที่พบบ่อย

ดินหยางกับดินหยินต่างกันอย่างไร

ดินหยาง (戊) คือภูเขาและผืนดินกว้างที่รองรับ ดินหยิน (己) คือดินในไร่นาที่ชุ่มชื้นและปลูกสิ่งต่าง ๆ ให้งอก สำหรับ 戊 อักษร 己 เป็นเจี๋ยไฉ (劫財 · คู่แข่งแบ่งทรัพย์) คือยืนอยู่บนธาตุเดียวกันแต่ต่างขั้ว

หาเสาวันต้องใช้ปฏิทินจันทรคติหรือสุริยคติ

เสาวันนับวันต่อเนื่องเป็นวงหกสิบวันโดยไม่สนใจการขึ้นเดือนใหม่ จะใช้วันเกิดแบบสุริยคติหรือจันทรคติก็ได้ถ้าแปลงถูกต้อง ส่วนเสาเดือนต่างออกไป ซาจูเกาหลีเปลี่ยนเดือนตามสารททั้ง 24 (절기 · 節氣) ไม่ใช่วันที่ 1 ของเดือน

ปี 2570 เป็นปีดีหรือไม่ดีของดินหยาง

ซาจูเกาหลีไม่แบ่งปีเป็นดีหรือร้ายจากนายวันอย่างเดียว ทุกคนเจอปี 丁未 เหมือนกัน ต่างกันที่ชื่อสิบเทพ สำหรับดินหยางคือเจิ้งอิ้น (正印 · ผู้อุปถัมภ์ตรง) กับเจี๋ยไฉ (劫財 · คู่แข่งแบ่งทรัพย์) จะออกมาเป็นอะไรขึ้นกับผังดวงทั้งหมดและวัยจร 10 ปี