ไฟหยาง (丙 · 병화) — นายวันดวงอาทิตย์เที่ยงวัน
ทีมบรรณาธิการ Seowoon · อัปเดต 27 กันยายน 2569
ไฟหยาง (丙 · 병화) คือนายวัน (일간 · 日干) ธาตุไฟขั้วหยาง ซาจูเกาหลีใช้ภาพดวงอาทิตย์ตอนเที่ยงวัน แสงที่ไม่ปิดบังอะไรและอุ่นไปทั่วทุกที่ที่ส่องถึง ไฟหยางจึงถูกอ่านว่าเป็นไฟที่เน้นการเปิดเผยและการแผ่ออก มากกว่าการเผาไหม้
ธาตุไฟที่นับจากปีเกิด เช่นปี ค.ศ. ที่ลงท้ายด้วยเลข 6 คือก้านฟ้าของปี ไม่ใช่นายวัน ซาจูเกาหลีดูตัวเราจากก้านฟ้าของวันเกิดที่คำนวณด้วยปฏิทินหมื่นปี (만세력 · 萬歲曆) ถ้าวันนั้นเป็นวัน 丙 นายวันคือไฟหยาง ไม่ว่าจะเกิดปีไหน
ดวงอาทิตย์ — ไฟหยางถูกอ่านอย่างไร
ธาตุไฟในการอ่านแบบเกาหลีมีธรรมชาติแผ่ออก ติดแล้วลามเร็วและพาให้รอบตัวอุ่นไปด้วย ขั้วหยางทำให้แผ่ออกกว้างและเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ไฟหยางจึงมักถูกอ่านว่าเป็นคนที่คิดอะไรก็แสดงออกมาให้เห็น เปิดเผย ชวนคนอื่นให้คึกคักตาม และไม่ถนัดเก็บเรื่องไว้ในใจนาน ๆ ดวงอาทิตย์ส่องทุกคนเท่ากัน การเลือกที่รักมักที่ชังจึงมักไม่ใช่วิธีของไฟหยาง
- ทางที่มักเข้ากัน — งานที่ต้องอยู่ต่อหน้าคน การจุดประกายเริ่มโครงการ การให้กำลังใจและพาทีมให้มีชีวิตชีวา
- จุดที่ควรสังเกต — ไฟที่ให้ทุกอย่างจนหมดเชื้อจะเย็นลงเมื่อไม่เหลืออะไรให้เผา การพักและเติมเชื้อจึงเป็นส่วนหนึ่งของการส่องแสง
สิบเทพของไฟหยาง — ตารางจากนายวัน 丙
เมื่อนายวันคือดวงอาทิตย์ ไม้คือเชื้อที่ทำให้แสงมีต่อ ดินคือพื้นที่ที่แสงตกลงไปแล้วเกิดผล ทองคือสิ่งที่ไฟหลอมให้เป็นรูป และน้ำคือสิ่งที่ดับหรือสะท้อนแสง สิบเทพ (십신 · 十神) คือชื่อเรียกความสัมพันธ์ทั้งห้าแบบนี้ แยกย่อยตามขั้วหยินหยางเป็นสิบ ตารางด้านล่างคำนวณจากนายวัน 丙
| ก้านฟ้า | เป็นเทพใด (สิบเทพ) | กลุ่ม |
|---|---|---|
| ไม้หยาง (甲) | เพียนอิ้น (偏印 · ผู้อุปถัมภ์เสริม) | กลุ่มอุปถัมภ์ |
| ไม้หยิน (乙) | เจิ้งอิ้น (正印 · ผู้อุปถัมภ์ตรง) | กลุ่มอุปถัมภ์ |
| ไฟหยาง (丙) | ปี่เจียน (比肩 · เพื่อนเสมอตัว) | กลุ่มเพื่อนพ้อง |
| ไฟหยิน (丁) | เจี๋ยไฉ (劫財 · คู่แข่งแบ่งทรัพย์) | กลุ่มเพื่อนพ้อง |
| ดินหยาง (戊) | สือเสิน (食神 · เทพอาหาร) | กลุ่มแสดงออก |
| ดินหยิน (己) | ซางกวาน (傷官 · ผู้ทะลุกรอบ) | กลุ่มแสดงออก |
| ทองหยาง (庚) | เพียนไฉ (偏財 · ทรัพย์เสริม) | กลุ่มทรัพย์ |
| ทองหยิน (辛) | เจิ้งไฉ (正財 · ทรัพย์ตรง) | กลุ่มทรัพย์ |
| น้ำหยาง (壬) | ชีซา (七殺 · อำนาจกดดัน) | กลุ่มอำนาจ |
| น้ำหยิน (癸) | เจิ้งกวาน (正官 · อำนาจตรง) | กลุ่มอำนาจ |
| กิ่งดิน | เป็นเทพใด (สิบเทพ) | กลุ่ม |
|---|---|---|
| ชวด (子 · หนู) | เจิ้งกวาน (正官 · อำนาจตรง) | กลุ่มอำนาจ |
| ฉลู (丑 · วัว) | ซางกวาน (傷官 · ผู้ทะลุกรอบ) | กลุ่มแสดงออก |
| ขาล (寅 · เสือ) | เพียนอิ้น (偏印 · ผู้อุปถัมภ์เสริม) | กลุ่มอุปถัมภ์ |
| เถาะ (卯 · กระต่าย) | เจิ้งอิ้น (正印 · ผู้อุปถัมภ์ตรง) | กลุ่มอุปถัมภ์ |
| มะโรง (辰 · มังกร) | สือเสิน (食神 · เทพอาหาร) | กลุ่มแสดงออก |
| มะเส็ง (巳 · งูเล็ก) | ปี่เจียน (比肩 · เพื่อนเสมอตัว) | กลุ่มเพื่อนพ้อง |
| มะเมีย (午 · ม้า) | เจี๋ยไฉ (劫財 · คู่แข่งแบ่งทรัพย์) | กลุ่มเพื่อนพ้อง |
| มะแม (未 · แพะ) | ซางกวาน (傷官 · ผู้ทะลุกรอบ) | กลุ่มแสดงออก |
| วอก (申 · ลิง) | เพียนไฉ (偏財 · ทรัพย์เสริม) | กลุ่มทรัพย์ |
| ระกา (酉 · ไก่) | เจิ้งไฉ (正財 · ทรัพย์ตรง) | กลุ่มทรัพย์ |
| จอ (戌 · สุนัข) | สือเสิน (食神 · เทพอาหาร) | กลุ่มแสดงออก |
| กุน (亥 · หมู) | ชีซา (七殺 · อำนาจกดดัน) | กลุ่มอำนาจ |
ดาวเทพคุ้มครอง (천을귀인 · 天乙貴人) ของไฟหยางตั้งอยู่ที่กิ่งดินกุน (亥) กับระกา (酉) ถ้ามีกิ่งดินนี้อยู่ในเสาใดเสาหนึ่ง การอ่านแบบเกาหลีมักอ่านว่ามีคนเข้ามาช่วยในเวลาที่ต้องการ
เสาวันทั้งหกของไฟหยาง
ดวงอาทิตย์ 丙 ขึ้นอยู่เหนือกิ่งดินขั้วหยางหกตัว บางเสาดวงอาทิตย์ส่องลงบนป่าต้นฤดูใบไม้ผลิอย่าง 丙寅 บางเสาอยู่เหนือน้ำลึกกลางฤดูหนาวอย่าง 丙子 การอ่านแบบเกาหลีอ่านเสาวันเป็นคู่ ก้านฟ้าคือตัวเรา กิ่งดินคือพื้นที่ที่ตัวเรายืนอยู่และเรื่องของคู่ชีวิต
| เสาวัน | กิ่งดินของวันเกิด | กิ่งดินเป็นเทพใดต่อไฟหยาง |
|---|---|---|
| 丙寅 · ไฟหยางขาล (병인) | ขาล (寅 · เสือ) | เพียนอิ้น (偏印 · ผู้อุปถัมภ์เสริม) |
| 丙子 · ไฟหยางชวด (병자) | ชวด (子 · หนู) | เจิ้งกวาน (正官 · อำนาจตรง) |
| 丙戌 · ไฟหยางจอ (병술) | จอ (戌 · สุนัข) | สือเสิน (食神 · เทพอาหาร) |
| 丙申 · ไฟหยางวอก (병신) | วอก (申 · ลิง) | เพียนไฉ (偏財 · ทรัพย์เสริม) |
| 丙午 · ไฟหยางมะเมีย (병오) | มะเมีย (午 · ม้า) | เจี๋ยไฉ (劫財 · คู่แข่งแบ่งทรัพย์) |
| 丙辰 · ไฟหยางมะโรง (병진) | มะโรง (辰 · มังกร) | สือเสิน (食神 · เทพอาหาร) |
ปี 2570 (丁未) — ไฟหยางพบไฟหยิน
ปี 2570 คือปีมะแม 丁未 ไฟหยินบนดินปลายฤดูร้อน เริ่มนับที่สารทลิบชุน (立春 · 입춘) ราว 4 กุมภาพันธ์ สำหรับดวงอาทิตย์ 丙 ก้านฟ้าของปีเป็นเจี๋ยไฉ (劫財 · คู่แข่งแบ่งทรัพย์) และกิ่งดินเป็นซางกวาน (傷官 · ผู้ทะลุกรอบ) คือมีแสงอีกดวงมาอยู่ข้าง ๆ และมีดินให้แสงตกลงไป การอ่านแบบเกาหลีมักอ่านว่าเป็นปีที่เรื่องการแบ่งพื้นที่กับคนที่เดินทางเดียวกัน และการพูดหรือแสดงออกอย่างตรงไปตรงมา ขึ้นมาอยู่ข้างหน้าได้ง่าย ทั้งหมดนี้เป็นการอ่านแนวโน้มจากอักษรสองตัวของปี ผลจริงขึ้นกับผังดวงทั้งแปดตัวอักษรและวัยจร 10 ปี (대운 · 大運) ของแต่ละคน
ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยเรื่องไฟหยาง
"ธาตุไฟ = ใจร้อน ขี้โมโห" เป็นคำที่ได้ยินบ่อย แต่ภาพของไฟหยางในซาจูเกาหลีคือแสงและความอบอุ่น มากกว่าเปลวไฟที่ไหม้ ดวงอาทิตย์ในฤดูหนาวกับฤดูร้อนก็ให้ความร้อนไม่เท่ากัน การอ่านจึงต้องดูเดือนเกิด และดูว่ามีน้ำหรือดินอยู่รอบตัวมากแค่ไหน ก่อนจะพูดถึงนิสัยใด ๆ
วิธีใช้ภาพนี้ที่ง่ายที่สุดคือถามว่าแสงของเรากำลังส่องไปที่ใคร และได้เว้นเวลาให้ตัวเองพักบ้างหรือไม่
คำถามที่พบบ่อย
- ไฟหยางที่นับจากวันเกิดกับธาตุไฟจากปีเกิดเหมือนกันไหม
- ไม่เหมือนกัน ธาตุจากเลขท้ายปีเกิดคือก้านฟ้าของเสาปี ส่วนไฟหยางในหน้านี้คือก้านฟ้าของเสาวัน บางคนอาจมีทั้งสองตรงกันโดยบังเอิญ แต่อยู่คนละตำแหน่งและอ่านคนละเรื่อง ปีในซาจูยังเปลี่ยนที่สารทลิบชุนราว 4 กุมภาพันธ์ ไม่ใช่ 1 มกราคม
- คนที่มีนายวันไฟหยางมีมากน้อยแค่ไหน
- ก้านฟ้าของวันเวียนครบสิบตัวทุกสิบวันโดยไม่มีช่วงหยุด คนที่มีนายวันไฟหยางจึงมีราวหนึ่งในสิบ เท่ากับนายวันแบบอื่น ๆ
- เกิดตอนกลางคืนแต่นายวันเป็นดวงอาทิตย์ แปลกไหม
- ไม่แปลก ก้านฟ้าของวันใช้ทั้งวันไม่ว่าจะเกิดตอนไหน ภาพดวงอาทิตย์เป็นภาพของธาตุ ไม่ใช่เวลาเกิด ถ้าอยากรู้ว่าเกิดยามไหนต้องดูเสาเวลา และถ้าอยากรู้ว่าไฟนั้นแรงหรืออ่อน ต้องดูฤดูเกิดจากเสาเดือน
เนื้อหานี้เพื่อความบันเทิงและการทบทวนตัวเอง ซาจูบอกได้ว่าในผังดวงมีตัวอักษรใดอยู่ตรงไหน แต่ไม่ได้ตัดสินอนาคตของใคร